ท่อเหล็กหล่อได้รับการผลิตขึ้นโดยวิธีการหล่อที่หลากหลายตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เรามาสำรวจเทคนิคหลักทั้งสามวิธีกัน:
- การหล่อแบบแนวนอน: ท่อเหล็กหล่อรุ่นแรกๆ นั้นหล่อแบบแนวนอน โดยมีแกนกลางของแม่พิมพ์รองรับด้วยแท่งเหล็กขนาดเล็กที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของท่อ อย่างไรก็ตาม วิธีนี้มักส่งผลให้การกระจายตัวของโลหะไม่สม่ำเสมอทั่วทั้งเส้นรอบวงของท่อ ทำให้เกิดส่วนที่อ่อนแอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ส่วนบนสุดซึ่งมักจะมีตะกรันสะสมอยู่
- การหล่อแบบแนวตั้ง: ในปี ค.ศ. 1845 ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปสู่การหล่อแบบแนวตั้ง ซึ่งเป็นการหล่อท่อในหลุม และภายในสิ้นศตวรรษที่ 19 วิธีนี้กลายเป็นมาตรฐาน ด้วยการหล่อแบบแนวตั้ง ตะกรันจะสะสมอยู่ที่ด้านบนของชิ้นงานหล่อ ทำให้สามารถกำจัดออกได้ง่ายโดยการตัดปลายท่อออก อย่างไรก็ตาม ท่อที่ผลิตด้วยวิธีนี้บางครั้งอาจมีปัญหาเรื่องรูตรงกลางไม่ตรง เนื่องจากแกนของแม่พิมพ์วางตำแหน่งไม่สม่ำเสมอ
- การหล่อแบบเหวี่ยง: การหล่อแบบเหวี่ยง ซึ่งริเริ่มโดยดิมิทรี เซนโซ เดอลาโวด์ ในปี 1918 ได้ปฏิวัติการผลิตท่อเหล็กหล่อ วิธีนี้เกี่ยวข้องกับการหมุนแม่พิมพ์ด้วยความเร็วสูงในขณะที่เหล็กหลอมเหลวถูกป้อนเข้าไป ทำให้โลหะกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอ ในอดีตมีการใช้แม่พิมพ์สองประเภท ได้แก่ แม่พิมพ์โลหะและแม่พิมพ์ทราย
• แม่พิมพ์โลหะ: ในวิธีนี้ เหล็กหลอมเหลวจะถูกเทลงในแม่พิมพ์ แล้วหมุนแม่พิมพ์เพื่อกระจายโลหะให้ทั่วถึง โดยทั่วไปแม่พิมพ์โลหะจะถูกปกป้องด้วยอ่างน้ำหรือระบบพ่นน้ำ หลังจากเย็นตัวลงแล้ว ท่อจะถูกอบอ่อนเพื่อลดความเครียด ตรวจสอบ เคลือบผิว และจัดเก็บ
• การหล่อด้วยแม่พิมพ์ทราย: มีการใช้สองวิธีในการหล่อด้วยแม่พิมพ์ทราย วิธีแรกคือการใช้แบบจำลองโลหะในภาชนะที่บรรจุทรายหล่อ วิธีที่สองคือการใช้ภาชนะที่ให้ความร้อนซึ่งบุด้วยเรซินและทราย แล้วขึ้นรูปแม่พิมพ์ด้วยแรงเหวี่ยง หลังจากแข็งตัวแล้ว ท่อจะถูกทำให้เย็นลง อบอ่อน ตรวจสอบ และเตรียมพร้อมสำหรับการใช้งาน
ทั้งวิธีการหล่อแบบโลหะและแบบทรายเป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนดโดยองค์กรต่างๆ เช่น สมาคมการประปาแห่งอเมริกา สำหรับท่อส่งน้ำ
โดยสรุปแล้ว แม้ว่าวิธีการหล่อแบบแนวนอนและแนวตั้งจะมีข้อจำกัดอยู่บ้าง แต่การหล่อแบบเหวี่ยงได้กลายเป็นเทคนิคที่นิยมใช้ในการผลิตท่อเหล็กหล่อสมัยใหม่ เนื่องจากช่วยให้ได้คุณภาพที่สม่ำเสมอ แข็งแรง และเชื่อถือได้
วันที่เผยแพร่: 1 เมษายน 2567
